Post Description

Alice is bijna vijftig, leidt een druk leven en haalt veel voldoening uit haar wetenschappelijke carrière. Totdat de gaten in haar geheugen niet langer afgedaan kunnen worden als symptomen van de overgang. Uiteindelijk moet ze de diagnose vroege alzheimer onder ogen zien.
Ze moet het aan haar man vertellen, en aan haar kinderen, die wellicht hetzelfde te wachten staat. Ze verliest haar carrière, terwijl ze haar gevoel van eigenwaarde en identiteit juist altijd aan haar werk en haar gezin ontleende. Maar wie is de Alice die er dan overblijft?
Haar zorgvuldig voorbereide plan om haar man en kinderen niet tot last te worden en op tijd afscheid te nemen, verdwijnt uit haar geheugen. En Alice blijft. Zonder haar herinneringen aan het verleden, zonder hoop voor de toekomst, leeft ze in een heden dat soms eventjes mooi maar meestal verwarrend en zelfs angstaanjagend is.
Ik mis mezelf beschrijft op aangrijpende wijze hoe Alice' wereld uit elkaar valt, en hoe ze in het puin het belang van dingen terugvindt dat ze eerder was kwijtgeraakt.

Ze wilde doorlopen, maar bleef als aan de grond genageld staan: ze wist niet waar ze was. Ze keek achterom. Het pad, de winkels, de onlogisch kronkelende straten. Ze wist dat ze op Harvard Square was,maar ze wist de weg naar huis niet.
Ze probeerde het nog eens, nu gerichter. Eastern Mountain Sports, Dickson Brothers Hardware, Mount Auburn Street. Ze kende ze allemaal - het plein was al meer dan vijfentwintig jaar bekend terrein - maar op de een of andere manier pasten ze niet in een mentale plattegrond die haar vertelde waar haar huis zich bevond.
Mensen, auto's, bussen en allerlei soorten ondraaglijk geluid zoefden om en langs haar heen. Ze deed haar ogen dicht en luisterde naar het suizen en kloppen van haar eigen bloed in haar oren.
'Laat het alsjeblieft ophouden,' fluisterde ze.

Lisa Genova woont en werkt in Boston. Haar interesse in en kennis van de ziekte van Alzheimer komt van haar studie neurowetenschappen aan Harvard. In haar vrije tijd acteert ze op toneel en in films. Ze schrijft momenteel aan haar volgende boek.

'Na het lezen van Ik mis mezelf wilde ik de hele trein door schreeuwen: "Jullie moeten dit boek lezen!'' - The Boston Globe

'De genadeloze werkelijkheid van alzheimer is hartverscheurend, en het is onmogelijk Alice en haar dierbaren niet in je hart te sluiten...' - Publishers Weekly

'[alice'] gedachten lijken zo angstaanjagend veel op de mijne... verbijsterend. Het was alsof ik in mijn eigen hoofd kon kijken en in dat van haar.' - James Smith, vroege alzheimerpatiënt, 45 jaar oud