Post Description

Heinz Hermann Polzer wordt in 1919 in Thun, Zwitserland geboren als zoon van een Nederlandse moeder en een tot Nederlander genaturaliseerde Oostenrijker. Hij verwerft bij zijn geboorte de Zwitserse nationaliteit en zal deze nooit voor de Nederlandse verruilen. Na de scheiding van zijn ouders verhuist de driejarige Heinz Polzer met zijn moeder naar Nederland. In 1939 Polzer gaat studeren aan de Economische Hogeschool van Rotterdam. Al gedurende zijn studie begint hij met het schrijven van liedteksten; ook studeert hij enkele jaren piano. Midden in de Tweede Wereldoorlog schrijft Polzer een kinderverhaaltje over de ondeugende belhamels Dolf & Ben (Hitler & Mussolini) die een pak rammel van Oom Sam krijgen. De studentikoze verzetsdaad komt hem te staan op vier maanden gevangenis; de straf wordt met twee maanden verlengd omdat hij een kaartspel tekent met Mussolini en Hitler als jokers. Na zijn vrijlating vertrekt hij naar Zwitserland. Als Zwitsers staatsburger moet Polzer bij aankomst in militaire dienst. De jaren '43-'44 brengt hij door bij de geneeskundige troepen van het neutrale Zwitserse leger. Begin '45 vertrekt Polzer als Rode Kruis-vrijwilliger naar het reeds bevrijde Parijs, alwaar hij als pianist voor Amerikaanse militairen optreedt en als vertaler voor het Amerikaanse leger werkt (zijn Duits klinkende naam verandert hij tijdelijk in Henry van Kol). Na de Duitse capitulatie keert hij terug naar Nederland en pakt de draad van de studie weer op.
Polzer studeert in 1950 af als bedrijfseconoom en begint een carrière in het bedrijfsleven. Drs. H.H. Polzer werkt in de komende jaren als redacteur bij Winkler Prins, als researcher bijeen warenhuis en als copywriter voor verschillende reclamebureaus. In 1950 en 1951 publiceert Heinz Polzer een aantal artikelen (poëzie en proza) in het maandblad 'Mandril'. Voor zover bekend zijn dit de eerste publicaties waarin Heinz experimenteert met poëzie. Polzer verhuist in 1954 naar Indonesië als tekstschrijver bij Lintas, een reclamebureau in dienst van Unilever. Zijn ervaringen zet hij later op schrift in het autobiografische Nieuw! Weten En Geweten In De Reclame (1974). Ondertussen schrijft hij liedjes.
Tijdens een verblijf in de Verenigde Staten maakt Polzer zijn eerste opnamen, die pas in 1977 op LP worden uitgebracht. De talenten van Polzer zijn alleen bekend bij Unilever-collega's en bij het Rotterdams Studentencorps, dat in eigen beheer de 7" 'Heinz Polzer Zingt Uit Het Zangboekje Voor Bijzienden' uitbrengt; daarop staat onder meer het populaire 'De Commensaal', een studentikoos lied over een vreemde kostganger (opnieuw uitgebracht in 1964 onder de titel Het Trapportaal). In 1960 vestigt Polzer zich weer in Nederland en gaat werken voor reclamebureau De la Mar. Optreden doet hij alleen voor vrienden. De Commensaal wordt opgenomen op een door Jaap van de Merwe samengestelde verzamel-LP met cabaretliedjes. Op aanraden van zijn voormalige Lintas-collega Willem Duys keert Polzer de reclame de rug toe en legt zich toe op het schrijven. Ook verdiept hij zich verder in de kunst van het componeren en het pianospelen, en zet de eerste onwennige schreden op het podium. Zijn handelsmerk is zijn knarsende zangstem, waaraan hij vanaf de eerste, café chantant-achtige liederen niets meer veranderen zal: haperend, enigszins wrevelig en met onnavolgbare dictie. In eigen beheer brengt hij de 7" 'Ripspiqué' uit. Polzer treedt in 1963 als gast op in de vooruitstrevende theatershow Shaffy Chantant. Hij brengt in eigen beheer de 7" 'Het Hart Eener Deerne' uit. In 1964 wordt Polzer door Willem Duys voor de televisie gehaald. Duys verzint het pseudoniem Drs. P (met hoofdletter D en zonder punt achter de P). Op Drs. P's eerste langspeler Drs. LP staat opnieuw het nummer Het Trapportaal (De Commensaal) dat veelvuldig op de radio te horen is. Vanaf dan staat Drs. P vaker op het podium. De humor van zijn teksten schuilt in de geraffineerde, bijna mathematische rijmschema's alsmede in de verrassende woordkeuze. Daarbij wordt de sfeer bepaald door droogkomische eufemismen, krankzinnige logica en kolder; de inhoud is meestal ondergeschikt aan de vorm. In het televisieseizoen 1966-1967 brengt hij met Gerard Cox en Jan-Willem ten Broeke zijn eerste televisie-"show" met de titel": "Het ragfijn toucher van Drs. P". In het volgende seizoen kwam het tweede NCRV-programma "Liberté, Egalité, Drs. P" op de buis. In 1968 "Een welgemeend olé voor Drs. P", ook bij de NCRV. Polzer vestigt definitief zijn naam wanneer Adèle Bloemendaal zijn song 'De Meisjes Van De Suikerwerkfabriek' opneemt. Later zal Bloemendaal nog twee hits scoren met liedjes van Polzer: de carnavalspersiflages 'Wat Heb Je Gedaan, Daan?' (1972) en 'Hallelujah Kameraden' (1977). In 1972 en het volgend jaar is Drs. P vaste medewerker van het thematische radioprogramma Poptater (NCRV), waarvoor hij iedere week een nieuwe song schrijft. Ter gelegenheid van Boekenweek maakt Drs. P in opdracht van de CPNB Poesie, een bloemlezing uit oude 'poesie-albums'. Drs. P wordt een TV-persoonlijkheid: hij werkt mee aan een Spaanse taalcursus bij Teleac en begint een maandelijks optreden in het jongerenprogramma Nederpopzien. De single 'Veerpont' (ook bekend onder de titel Heen En Weer) wordt een top 40-hit; optredens bij Op Losse Groeven en Toppop volgen. De single is afkomstig van Drs. P's tweede langspeler 'Zingt Allen Mee Met Drs. P'. Voor het Gentse toneelgezelschap Arca theater schrijft hij het nostalgische cabaretprogramma Sursum Corda. De derde LP met liedjes van Drs. P heet 'Over Land En Zee Met Drs. P'. De single 'Dodenrit' (alternatieve titel: Troika) levert wederom een top 40-hit op: het op ware feiten gebaseerde lied gaat over de man die vruchteloos vrouw en kinderen opoffert om aan de hongerige Siberische wolven te ontkomen. Arca theater tourt door Nederland met het door Drs. P en Ivo de Wijs geschreven spektakel 'Middelpracht En Eeuwse Praal'; de doctorandus vervult ook zelf een rol in de voorstelling. Opnames die Polzer (toen nog geen Drs. P) in New York maakte, worden uitgebracht onder de titel Demo's 1955-1957. Ook komt hij op de proppen met nieuw werk, de dubbel-LP 'De Stille Odyssee / De Wilde Orchidee', en verschijnt er een live-plaat, Live geheten. Als gastredacteur bij het literaire studentenblad Propria Cures stelt hij zijn herinneringen aan Indonesië en de reclamewereld te boek. Met het Resistentie Orkest maakt hij de LP 'Romantiek Voor Twee Met Drs. P'. Tevens verschijnt de eerste verzamel-LP 'Per Pont En Slee Met Drs. P'. Oude opnames die Polzer in '55 en '57 in de Verenigde Staten maakte worden (opnieuw) uitgebracht op de ten behoeve van Amnesty gemaakte LP Toppers Van Toen. Ter opluistering van de land- en tuinbouwberichten in het KRO-radioprogramma Kruis Of Munt schrijft Drs. P de liedjescyclus Groente En Fruit waarvan de teksten gebundeld worden in het Tuindersliedboek (1983). Ter gelegenheid van het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd in 1984 ontvangt Drs. P in het Amstelhotel een Liber Amicorum, met bijdragen van Ivo de Wijs, Theodor Holman, Kees Stip, Gerrit Komrij, Levi Weemoedt en anderen. Op het album 'Het Praatcafé Van Drs. P' spreekt de anders zo a-politieke Drs. zich voor het eerst uit over actuele kwesties als voetbalvandalisme, het gat in de ozonlaag, terrorisme en het uitblijven van de winter. Toch staat de vorm nog altijd boven de inhoud. Het verschijnen van de goed verzorgde verzameld-cd 'Drs. P Compilé Sur CD'  in 1991 levert weer ruime media-aandacht op. De release gaat gepaard met de uitgave van het bijbehorende boek 'Wij Maken Van Ons Huis Geen Abattoir', met opstellen over de doctorandus en de teksten van alle op de dubbel-cd opgenomen liederen. Tijdens het jaarlijkse Kleinkunst Festival in Amsterdam is Drs. P de centrale figuur en wordt een muzikaal eerbetoon in Theater Bellevue georganiseerd. In het televisieprogramma 'De Afrekening' geeft Drs. P uitgebreid lucht aan zijn afkeer van popmuziek. Tegelijk met MargrietEshuijs wint hij de Gouden Harp van Conamus (die februari '92 wordt uitgereikt). Voor 'Compilé Sur CD' ontvangt hij een Edison. Drs. P Geeft  in 1998 zijn afscheidsconcert. In hetzelfde jaar verschijnt een boek met al zijn songteksten, gekoppeld aan een compilatie-CD met moeilijk te verkrijgen materiaal. In zijn carriere heeft Drs. P gebruik gemaakt van pseudoniemen als Geo Staad, Drs. S, Kirsten Wiedeman, Wilson Hode, Lars Brahe, M. de Gans, Cyriel P. Licentiaat, Coos Neetebeem, Ludwig Otto Stadtherr en Henry Smith. Drs. P krijgt in 2000 de Tollensprijs - een penning en een bedrag van 5000 gulden - voor zijn verdiensten voor het Nederlandse lied en de Nederlandse taal. De feestelijkheden worden ingeluid met de verschijning van het boek Versvormen/Leesbaar Handboek waarin Drs. P zijn jarenlange studies van het fenomeen versvormen bundelt. Samen met Marjolein Kool publiceert Drs. P liedtekstenover exacte wetenschappen in Wis- En Natuurlyriek (Nijgh & Van Ditmar). Drs. P bereikt in 2004 de respectabele leeft