Post Description

Titelloze debuutplaten, tsjonge, wat kunnen die toch opwindend zijn. The Deslondes (New West Records/ADA Warner Music) van The Deslondes is er zo eentje. De jonge Amerikaanse band bestaat uit vijf mannen en komt uit New Orleans, Louisiana. Die stad klinkt luid en duidelijk door in Fought The Blues And Won, een pianonummer dat het ritme leent van Fats Domino. In die titel zit humor en als je het mij vraagt is het ook een verwijzing naar I Fought The Law van Bobby Fuller Four. Het orgeltje legt een lijntje naar Sir Douglas Quintet. Het snelle Those Were (Could’ve Been) The Days heeft een cajuntik. Heavenly Home neigt naar Everly Brothers. Samenzang, het is een van de sterke punten van The Deslondes. Wederom tonen ze humor met een strofe als ‘I saw the light and I walked away’. Less Honkin’ More Tonkin’ is oude rock-’n-roll zoals Wayne Hancock het ook kan. Het liedje lijkt op iets van George Jones. Euh, Who Shot Sam hoor ik er in. Low Down Soul klinkt ook ouderwets, toch voorkomt de band met levendig spel dat de nummers museumstukjes worden. ‘I heard a heartbeat like a gunshot’, horen we op Still Someone, terwijl Time To Believe In het kloppetieklop-ritme van Johnny Cash pakt. Die mondharmonica en dat fluiten zou zo uit een westernserie kunnen komen. Louise is fijne countryrock met een drummer die op de rand tikt. In augustus en september zijn The Deslondes in Nederland. De beste voorbereiding op die concerten is de aanschaf van dit puike debuut.

Track List:

Fought The Blues And Won
Those Were (Could’ve Been) The Days
Heavenly Home
Less Honkin’ More Tonkin’
Low Down Soul
The Real Deal

Still Someone
Time To Believe In
Louise
Simple And True
Same Blood As Mine
Out On The Rise