Post Description
1. De Untdekker
2. Net Fertelle
3. Heechspanning
4. Dream
5. Snie Yn Augustus
6. De Toek-Toek Tuorren
7. Steltrinners
8. It Sielewyfke
9. Gjin Misferstan
10. As De Fisken
11. Narantuya
12. Lit My Rinne
NYNKE LAVERMAN IS EEN NOMADE IN HAAR EIGEN MUZIEK
Ze woont in de Friese taal maar als zangeres heeft Nynke Laverman geen vaste woon- of verblijfplaats. Een zwerver in de muziek is ze, die haar tent opbreekt zodra ze zich thuis gaat voelen. Nomade heeft daarom een dubbele betekenis: het verwijst naar haar verblijf van een maand bij een nomadenfamilie en tegelijk naar haar karakter.
In het openingslied ‘De ûntdekker’ zit haar hele verhaal: “ik wol witte wa’t ik bin / yn alle hoeken fan de wrâld / ik wol noch net nei hûs / ik wol it witte”. Eerst dendert haar band als een wonderlijke fanfare en schreeuwt ze als het ware de leegte van de steppe toe. Tot de stilte vertwijfeling brengt en ze breekbaar fluistert: “mar fyn my als ik immen fyn / fan wa’sto net mear hâlde kinst / fyn my, fyn my dan werom”. De angst om in het onbekende land zichzelf te verliezen en het verzoek aan haar geliefde om haar juist dan te zoeken – ook in de liefde kun je een nomade zijn.
Na de fado in Sielesâlt en het Mexicaanse De Maisfrou verlegt Nynke Laverman haar grens naar Mongolië. Sielesâlt was nog heel erg fado, de Maisfrou muzikaal al veel breder en Nomade is weer een stap vooruit. Laverman doet betrekkelijk weinig met de muziek van Mongolië en heeft zich vooral laten inspireren door het harde bestaan van de nomaden. Haar reisverhaal is er een met vooral vragen, met evenveel dorst naar als angst voor het onbekende.
Haar poëtische teksten en de veelkleurige composities van bandleider Ward Veenstra zorgen voor evenveel vervreemding als herkenning. Laverman kan woest zijn als het lege landschap van Mongolië, droef als een dolende ziel op de steppe en kwetsbaar in haar verlangen naar thuis. Daarom laat ze aan het eind de opname van een Mongools wiegeliedje horen en zingt er een slaapliedje overheen in haar eigen Friese taal.
Comments # 0