Post Description

Cuby + Blizzards - Cuby´s Blues (The Best Of Cuby + Blizzards)




Tracklist :

01 Distant Smile (3:05)
02 Five Long Years (4:18)
03 Somebody Will Know Someday (6:54)
04 The Big Boat (3:48)
05 The Sunshine of Your Shadow (2:49)
06 The Sky Is Crying (5:54)
07 Don't Know Which Way to Go (5:02)
08 116 a Queensway (4:09)
09 Another Day, Another Road (1:54)
10 Window of My Eyes (3:29)
11 Crying Tears (4:04)
12 Little Red Rooster (4:30)
13 Thing I Remember (1:53)
14 Just for Fun (2:51)
15 Gin House Blues (7:35)
16 Mr. Highway Man (3:50)
17 Down the Road (3:44)
18 Back Home (A Man) (4:32)

*** Cuby + Blizzards is een uit het Drentse Grolloo (toen Grollo geheten) afkomstige bluesband, opgericht in de jaren zestig.
De oorspronkelijke band werd geformeerd door Harry Muskee en bestond verder uit Eelco Gelling, Nico Schröder en Hans Kinds.

De groep ontstond uit The Rocking Strings met Eelco Gelling (gitaar), Nico Schröder (basgitaar, vervangen door bassist Willy Middel, ex-Sinister Silhouettes), Hans Kinds (slaggitaar) en Wim Kinds (drums). Zanger Harry Muskee was voormalig contrabassist van The Old Fashioned Jazz Group. Toen de eerste single, Stumble and fall, voor platenmaatschappij CNR werd opgenomen, was Dick Beekman drummer (Beekman beweert al lid van The Rocking Strings te zijn geweest voordat Muskee in beeld kwam). De drummer vertrok in 1966 naar de beatgroep Ro-d-Ys, maar zou in 1968 voor een jaar terugkeren in de band. Zijn vervanger was de jonge Hans Waterman uit Groningen. De groep repeteerde in die tijd in een deel van het boerderijtje dat Muskee in Grollo had gehuurd. In de formatie Muskee, Gelling, Middel, Waterman en Hans Kinds werd een aantal singles opgenomen voor het Philips-label van Phonogram Records, waarvan Back Home de lagere regionen van de Top 40 haalde.
Voor de opname van de eerste elpee, Desolation, werd de groep uitgebreid met Henk Hilbrandie (piano), die daarvoor ook al een jaar met de groep rondtoerde. Harry Muskee en Henk kenden elkaar al uit The Old Fashioned Jazzgroup, waarvan ze beiden deel uitmaakten. Deze elpee werd in 1968 bekroond met een Edison. In 1967 moest Hans Kinds in militaire dienst en werd hij vervangen door pianist Herman Brood uit The Moan. Met Brood in de band werd de elpee Groeten uit Grollo opgenomen, waarvan Another day another road een redelijke hit werd. Het album bevatte ook de klassieker Somebody will know someday, geïnspireerd op Muskees verbroken relatie met Miep Huisman.
De band maakte in 1967 en 1968 tournees met Van Morrison, Eddie Boyd, John Mayall & The Bluesbreakers en Alexis Korner. Bekende nummers van de band zijn Another day another road, Distant smile, Window of my eyes en Appleknockers Flophouse.
Na de opnamen voor de hit Distant Smile eind 1967 viel de band voor de eerste keer uiteen doordat Herman Brood "in het cachot" kwam te zitten wegens het bezit van narcotica en er meningsverschillen waren ontstaan tussen Muskee en Gelling over de toekomst van de band. Muskee wilde verder met Willy Middel en Dick Beekman, Gelling met Waterman en bassist Jaap van Eik. Platenmaatschappij Phonogram wist de breuk echter te lijmen en de nieuwe bezetting van Cuby + Blizzards bestond uit Muskee, Gelling, Beekman, Brood en Van Eik. Na ongeveer een jaar werden Beekman en Van Eik weer uit de band gezet en vervangen door Herman Deinum en Hans la Faille (meestal abusievelijk geschreven als Lafaille) uit Blues Dimension (de Zwolse band waar Van Eik ook in had gespeeld en waarnaar hij terugkeerde). Enkele maanden later werd Brood vanwege aanhoudend drugsgebruik definitief uit de band gezet en vervangen door Helmigt van der Vegt (ook al uit Blues Dimenson). De bezetting Muskee, Gelling, Deinum, La Faille en Van der Vegt bleef vanaf medio 1969 drie jaar bestaan.
Na enkele incidenten die de band weinig goed deden, was de fut eruit. De "Zwolse" leden stapten uit de band en in 1972 was het gedaan met de band. Joost den Draaijer zette met Muskee en Gelling Red, White & Blue op, maar dat werd geen succes. De naam werd weer gewijzigd in Cuby + Blizzards. Nadat Herman Brood zich weer bij de groep had aangesloten, kreeg deze weer wat roem. Maar na een korte tijd verlieten Brood en anderen de groep. Na het vertrek in 1977 van Eelco Gelling naar Golden Earring ging Harry Muskee verder onder de namen Harry Muskee Band, daarna The Muskee Gang en weer later Muskee.
Midden jaren negentig werd de oude bandnaam weer opgepakt met oudgedienden Herman Deinum, Helmig van der Vegt en Hans la Faille, terwijl Erwin Java sologitarist bleef ten faveure van Eelco Gelling.
In 2004 maakten Cuby + Blizzards een theatertournee met een ode aan blueszanger John Lee Hooker. In 2006 verscheen een box met dvd, cd, documentaire fotoboek over de bluesband, samengesteld door voormalig VARA-presentator Jan Douwe Kroeske. De biografie van Harry Muskee door schrijver Jeroen Wielaert werd dat jaar uitgeroepen tot beste popboek van Nederland en Vlaanderen.
In 2009 kwam, na elf jaar, weer een cd van de band uit. Tot verbazing van iedereen, Harry Muskee op de eerste plaats, kwam de door Daniël Lohues geproduceerde cd Cats Lost binnen op nummer 14 van de Album Top 100 en bereikte deze begin september de gouden status.
Op 26 september 2011 overleed Harry Muskee aan de gevolgen van leverkanker waarmee Cuby + Blizzards definitief historie werden.
In maart 2012 bracht Hans la Faille zijn biografie Showbizz blues uit met vele verhalen over Cuby + Blizzards. Tevens presenteerde hij zijn nieuwe band, Hans la Faille's Showbizz Bluesband . Erwin Java richtte rond die tijd de groep King of the world op, genoemd naar een van de tracks van het album Groeten uit Grollo. ***

* Download Link : http://www.nzbindex.nl/release/94494943/Cuby-The-Blizzards-Cubys-Blues-Best-Of-Cuby-The-Blizzards-Cubys-Blues-Best-Of.nzb