Post Description

Spot Spot Spot



Prince of Persia was in 2003 een enorme hit. De sfeer van de 1001 nachten, het spannende verhaal, leuke personages en spectaculaire platformactie maakten de game tot een enorm succes. Ubisoft hoopt dit succes te herhalen met Prince of Persia: The Forgotten Sands. Het verhaal van deze editie richt zich op de rivaliteit tussen de prins en zijn oudere broer. Je bezoek aan zijn stad blijkt op het nippertje te zijn, want een immense invasiemacht lijkt hard op weg te zijn om het leger en je broer weg te vagen.

Aan jou om dit te voorkomen, maar dan zal je toch eerst bij je broer moeten komen. Dit begindeel van The Forgotten Sands vormt een langgerekte tutorial, waarin je bekend wordt gemaakt met alle belangrijke facetten van de game. Wie eerdere delen uit de vorige trilogie heeft gespeeld, zal zich zo thuis voelen. Ook beginnende spelers zullen weinig moeite hebben om de acrobatische toeren van de prins uit te voeren. 

Met de besturing zit het wel goed en de game slaagt er prima in om de moeilijkheidsgraad van de omgeving langzaam op te bouwen. Het grootste probleem blijft echter wel de sfeer. Ondanks de prettige stem van de prins in de vele korte cut scenes, komt de game niet tot leven. Het level design is voor het grootste deel ontzettend voorspelbaar en ook qua graphics knalt The Forgotten Sands nooit van je scherm. Het is geen lelijk spel, maar het blijft allemaal toch een beetje te simpel. 

Dat kan niet gezegd worden van de puzzels die de game telt en dat is voor de afwisseling wel zo slim. Hoewel deze opgaven meestal verre van origineel zijn, vergen ze zeker wel het nodige van je als gamer. Hetzelfde kan helaas niet gezegd worden van het vechten. Dat is absoluut het onderdeel dat het slechtste is uitgewerkt in Prince of Persia: The Forgotten Sands. Het afslachten van monsters is voor het allergrootste deel echt simpelweg een kwestie van snel op de knoppen rammen. 

De confrontaties met de diverse monsters leveren geen enkele spanning op en worden zelfs steeds makkelijker naarmate de game vordert. Je speelt namelijk magische vaardigheden vrij, die de kans op enige uitdaging tot nul reduceren. Je magie kan echter niet alleen gebruikt worden voor knokken, je hebt ook bepaalde vaardigheden nodig om door levels heen te komen. 

De belangrijkste vaardigheid blijkt de optie om water te bevriezen. Dat begint simpel, maar de game vraagt later absoluut slim gebruik en timing om verder te komen. Daar is op zich niks mis mee, maar het wil nog wel eens voorkomen dat bij lastige stukken de camera niet mee wilt werken. Dat werkt toch wat frustratie in de hand. 

Forgotten Sands komt uiteindelijk nooit echt tot zijn recht en voor je het weet is het spel ook nog eens afgelopen. Games kunnen kort aanvoelen omdat je ze zeer intens speelt, of gewoon erg kort zijn. Helaas voor The Forgotten Sands is dat laatste absoluut het geval. Afhankelijk van je spelniveau en gekozen moeilijkheidsgraad ben je tussen de zes en acht uur bezig. Dat is toch behoorlijk kort voor een ‘episch’ avontuur. De schaarse extra’s die je verdient door het uitspelen, voegen daar weinig aan toe.