Post Description

Elvis Costello - The Very Best Of Elvis Costello





Tracklist :

01 (What's So Funny 'Bout) Peace, Love & Understanding (3:31) [met The Attractions]
02 Oliver's Army (2:58) [met The Attractions]
03 Watching the Detectives (3:43)
04 Alison (3:21)
05 (I Don't Want to Go to) Chelsea (3:08) [met The Attractions]
06 Accidents Will Happen (3:00) [met The Attractions]
07 Pump It Up (3:14) [met The Attractions]
08 I Can't Stand Up for Falling Down (2:06) [met The Attractions]
09 Radio Radio (3:05) [met The Attractions]
10 Clubland (3:42) [met The Attractions]
11 Good Year for the Roses (3:06)
12 Man Out of Time (5:26) [met The Attractions]
13 I Wanna Be Loved (4:47) [met The Attractions]
14 Everyday I Write the Book (3:52) [met The Attractions]
15 Indoor Fireworks (4:07) [met The Confederates]
16 Shipbuilding (4:50) [met The Attractions]
17 Tokyo Storm Warning (6:24) [met The Attractions]
18 I Want You (6:40) [met The Attractions]
19 God Give Me Strength (6:08) [met Burt Bacharach]
20 She (3:06)

*** Declan Patrick Aloysius MacManus (Londen, 25 augustus 1954), beter bekend als Elvis Costello, is een Brits muzikant, zanger en liedjesschrijver van Ierse afkomst. Zijn voornaam is afkomstig van Elvis Presley; zijn achternaam is die van zijn moeder.

Costello werkte midden zeventiger jaren als computerprogrammeur en trad in folkclubs op als D.P. Costello en was daarmee een vroeg lid van de pubrockscene in Londen. In 1977 verscheen zijn eerste album, My Aim Is True, dat nog werd opgenomen met muzikanten van de Amerikaanse band Clover (voorloper van Huey Lewis and the News). Daarna kreeg Costello een vaste begeleidingsband. The Attractions, bestaande uit bassist Bruce Thomas, toetsenist Steve Nieve en drummer Pete Thomas. Op de albums This Year's Model (1978) en Armed Forces (1979) veranderde zijn stijl veranderde naar punkrock en new wave; Chelsea, Radio Radio, Oliver's Army en Accidents Will Happen werden hits.
Met het soulgetinte Get Happy (1980) begon een zoektocht naar een eigen geluid; dit album werd voorafgegaan door de Sam & Dave-cover I Can't Stand Up For Falling Down die oorspronkelijk op het 2 Tone-label van zijn favoriete skaband The Specials zou verschijnen, maar Warner wist dat via juridische stappen te voorkomen. Uiteindelijk werden de reeds geperste exemplaren gewilde verzamelobjecten.
In 1981 toog Costello naar Nashville om het met covers gevulde country-album Almost Blue op te nemen; John McFee, oud-Clover-gitarist en inmiddels lid van de Doobie Brothers, verleende zijn medewerking. What A Good Year For The Roses werd een hit.
In 1982 verscheen het lovend ontvangen Imperial Bedroom en schreef Costello voor Robert Wyatt Shipbuilding, een aanklacht tegen de Falklandoorlog. Op dit nummer speelde ook Madness-bassist Mark Bedford mee. Als tegenprestatie ging Costello begin 1983 de studio in met de nutty boys om een nieuwe versie op te nemen van hun hit Tomorrow's (Just Another Day). Clive Langer en Alan Winstanley, de vaste producers van Madness, werden vervolgens ingeschakeld voor Punch the Clock en Goodbye Cruel World; deze albums lieten een voller, gepolijster geluid horen en werden door de critici (maar ook door Costello zelf) afgedaan als de slechtste in zijn algehele oeuvre.
In 1986 bracht Costello twee albums uit; King of America (solo; geproduceerd door T-Bone Burnett) en Blood & Chocolate (met de Attractions); laatstgenoemde leverde de hit I Want You op, maar ook de dreiging van een rechtszaak omdat het hoesontwerp op de verpakking van een chocoladereep leek. Tijdens een concert in Nederland werd Freek de Jonge als gast uitgenodigd.
Daarna ging Costello een songschrijversverband aan met Paul McCartney; de meeste nummers verschenen in 1989 op de respectievelijke albums Spike en Flowers In The Dirt. De rest belandde in 1991 op Mighty Like A Rose; dit album viel op doordat Costello vanwege zijn verhuizing naar het koude Ierland lang haar en een baard had laten staan. Zijn nieuwe (tijdelijke) begeleidingsband was The Rude 5 met o.a. pianist Derek The Draw Hussey, tegenwoordig de plaatsvervanger van Ian Dury bij de Blockheads.
In 1992 schreef Costello alle nummers voor het solo-album van Transvision Vamp-zangeres Wendy James en werkte hij met het Brodsky Quartet aan The Juliet Letters; beiden verschenen in 1993.
Tussen 1994 en 1996 werkte Costello weer samen met de Attractions; Brutal Youth bracht de sound van This Year's Model en Armed Forces in herinnering, maar van 'terug naar de basis' wilde Costello niets weten. Daarna volgden The Kojak Variety (1995; vijf jaar van tevoren opgenomen) en All This Useless Beauty.
Daarna werkte hij ook samen met Anne Sofie von Otter en Burt Bacharach, en nam hij Charles Aznavour's She op als titelsong voor de film Notting Hill; het bereikte een hoge notering in de hitlijsten.
In 2004 liet hij zich op het North Sea Jazz Festival begeleiden door het Metropole Orkest. Zijn affiniteit met klassieke muziek komt ook tot uiting in het feit dat hij sinds kort albums uitbrengt op het befaamde klassieke platenlabel Deutsche Grammophon. In 2005 schreef Costello een opera over het leven van de Deense sprookjesschrijver Hans Christian Andersen in opdracht van de Royal Danish Opera in Kopenhagen.
Veel van Costello's albums werden geproduceerd door Nick Lowe. Zelf treedt Costello ook regelmatig op als producer, onder andere voor The Pogues. Costello hertrouwde in 1986 met de bassiste van die laatste band, Caitlin O'Riordan. Dit huwelijk duurde tot begin 21e eeuw. Inmiddels is Costello voor de derde keer getrouwd, nu met jazz-zangeres Diana Krall. Zij kreeg in december 2006 een tweeling.
In 2007 werd Costello tijdens een benefietconcert met Clover herenigd om nummers van My Aim Is True te spelen. ***

* Download Link : http://www.nzbindex.nl/release/94316510/Elvis-Costello-The-Very-Best-Of-Elvis-Costello-Elvis-Costello-The-Very-Best-Of-Elvis-Costello.nzb