Post Description

DE 12 songs die Laurie Anderson schreef voor Life on a string baden in een melancholische sfeer. Dat heeft te maken met de thema's (het keren van de liefde, de dood van een vriend, een drukkend gevoel van leegte, ..), maar ook met de muzikanten. Anderson werkt samen met onder anderen Mitchell Froom, Eric Friedlander, Bill Frisell en Joey Baron. Vooral toetsen en strijkers schilderen de vrij korte songs vol atmosfeer, waarin Anderson met haar prachtige stemtimbre haar teksten zingt of vertelt. Soms komen we dicht bij de typische sfeer van ECM-platen.

De sterkte van de plaat is niet toe te wijzen aan de composities of aan de teksten. De delen op zich klinken vrij helder en eenvoudig, maar vooral het geheel betovert meteen. Anderson lijkt een getuige die weliswa:X-XML: ar weent, maar toch op afstand blijft en esthetiseert. Opvallend is vooral dat ze weer zelf viool speelt, wat schitterend uitpakt in samenspel met cellist Eric Friedlander.

De cd opent met vier songs over walvissen en vertelt nogal veel pseudo-mythische verhalen. Hilarisch en meesterlijk is ze in ,,Dark Angel'', een parodie op Broadway-musicals met Van Dyke Parks. Maar in ,,Statue of liberty'' construeert ze, samen met bassist Skuli Sverrisson, een warme, statische atmosfeer die troost wil geven bij de gedachte dat vrijheid mensen afschrikt. Hal Wilner is de perfecte producer voor deze donkere, maar zachte en warme plaat, die prachtig uitgegeven is.
Zelf heb ik haar gezien in 2001 in vredenburg Utrecht Heel indrukwekkend Het was net na de aanslag op de twintowers
Deze spot is op verzoek van enkele liefhebbers van Laurie een repost