Post Description

Nicolaas Olivier (Nico) Haak (Delft, 16 oktober 1939 - Baarn, 13 november 1990) was een Nederlands zanger die in de jaren zeventig zijn grootste successen vierde.Voordat Haak bekend werd bij een groter publiek, runde hij met zijn broer Dik een autospuiterij in Delfgauw (nabij Delft). Tijdens het werken vermaakte hij zichzelf en de mensen om hem heen met zingen, fluiten en moppen tappen. Op een dag in december 1970 werd hij, volgens een interview met het huis-aan-huisblad "Delftse Post", tijdens het werken ontdekt door Delftenaar Martin Stoelinga, toentertijd de manager van twee andere bandjes. Deze adviseerde Haak om wat eigen repertoire te gaan schrijven. Het advies werd door Haak opgevolgd en samen met zijn bovenbuurman Polle Eduard (destijdslid van Tee Set en After Tea) verzon Haak een aantal liedjes. Door de contacten van Stoelinga kwam Haak in contact met Cor Aaftink en maakte hij een plaatje met de titel "Ik zou zo graag in mijn leven (wel 's wat willen beleven)". Het plaatje werd gedraaid op enkele nationale radiozenders, Haak begon met enkele optredens en er werd een bandje geformeerd met de naam De Paniekzaaiers, een project van Haak, Peter Koelewijn en Eduard. De Paniekzaaiers bestond uit Jan en Aad Eland, Carel Schouten en Hennie Asman.
Het eerste televisieoptreden van Haak en de Paniekzaaiers vond plaats in een show van Ted de Braak met het nummer "Daar zie ik glazen staan". De feestmuziek bleek aan te slaan en uiteindelijk brak Haak in 1973 definitief door met het lied Joekelille. In 1974 werd het succes gecontinueerd met Honkie-Tonkie Pianissie en Sokkies Stoppen. Nadat de samenwerking met Eduard was beëindigd, scoorde Haak in 1975 zijn grootste hit: Foxie Foxtrot. Met dat lied werd onder de titel Schmidtchen Schleicher ook de Duitse markt veroverd. In 1978 werkte Haak weer samen met Eduard en scoorde hij zijn laatste grote hit: Is je moeder niet thuis.
Haak bleef gedurende de jaren '80 een graag geziene gast in het schnabbelcircuit maar wist zijn successen van de jaren '70 niet meer te evenaren. Eind jaren '80 maakte Haak reclame voor een bionische armband.
In 1990 overleed Haak op 51-jarige leeftijd onverwacht aan een hartaanval. Hij is begraven bij zijn zoon in een familiegraf op begraafplaats Jaffa te Delft.