Post Description

De zoon van de in 1973 bij een vliegtuigcrash overleden Jim Croce heeft inmiddels een langere staat van dienst als singer - songwriter dan zijn vader, hoewel een hit als "You Don't Mess Around with Jim" er nog niet in zat. A.J. Croce gold medio jaren negentig als een grote belofte, meer dan als de zoon van, want naast zijn naam had hij veel mee. Hij presenteerde zich halverwege deze jaren met drie albums vol Tom Waits-achtige pianoblues en -boogie. A.J. Croce oogde goed, bleek al jong over een doorleefde stem te beschikken en hij had smaak. De zanger en pianist blonk vooral uit in sterk naar New Orleans geurende r&b-stampers en ballades, waarbij je onwillekeurig regelmatig ook aan Dr. John moest denken. Gevolg was dan ook dat Adrian James Croce in de Amerikaanse jazz-charts scoorde, veelal met zijn zachtmoedige liedjes die hij combineert met een soulgevoel dat hij van dichtbij afkeek toen hij het podium deelde met James Brown en Aretha Franklin.

Rond A. J. werd het na een vliegende start rond de eeuwwisseling plots veel stiller, tot in 2004 het verrassende album "Adrian James Croce" verscheen. Op dit album begaf A.J. zich op een terrein van toegankelijke popdeuntjes dat al eerder door wereldberoemde heren als Paul McCartney en Elvis Costello was verkend. Hoewel de meeste songs op eenvoudige wijze aan de man werden gebracht, toonde A.J. Croce ook een ambitieuze, veelzijdige kant als doorleefd zanger en pianospeler, echter de invloeden van country en blues waren op dit album volledig naar de achtergrond gedrukt. Een jaar later verscheen de compilatie "Early On (The Americana Recordings 1993-1998) met achttien tracks uit zijn eerste drie langspelers waarbij A.J. zich vooral van een intieme kant laat horen met croonende pianoballades en rafelige bluesstandaards.

Er zijn twee soorten muzikanten. De eerste luistert zo min mogelijk naar andere muziek om zich niet te laten beïnvloeden. De andere is het tegenovergestelde. Bijna meer 'fan' dan 'muzikant'. Hij graast, verzamelt, analyseert en vergelijkt. A.J. Croce is er zo eentje. Reden ook dat op zijn volgende albums "Cantos" (2006) en "Cage of Muses" (2009) eveneens deze rokerige nachtclubbrakers-songs plaats hadden gemaakt voor frisse popliedjes.

In de vijf jaar dat hij geen cd opnam heeft Croce zich blijkbaar verder verdiept in het oeuvre van andere grootheden uit de muziekwereld, maar ook een groot deel van de catalogus van o.a. Ben Folds, Elvis Costello en Paul McCartney bestudeerd en is hij in deze richting blijven muziek maken. Daar kan ik hem geen ongelijk in geven, want zijn nieuwste album "Twelve Tales', en meteen ook zijn negende, is een mooie poprockplaat geworden. Voor dit album heeft A.J. Croce maar liefst zes verschillende producers in de arm genomen, die elk twee van zijn songs onder handen namen. Een all-star lijst als het ware met naast de legendarische producenten Allen Toussaint (Dr. John, Irma Thomas, Lee Dorsey, The Meters, Elvis Costello) en Cowboy Jack Clement (Elvis, Carl Perkins, Roy Orbison, Jerry Lee Lewis, Johnny Cash), Greg Cohen, Mitchell Froom, Tony Berg en Kevin Killen.

Zo'n imponerende lijst en wetende dat de opnames gebeurden in verschillende sessies in o.a. New Orleans en Nashville, doet het angstige vermoeden ontstaan dat het een album zonder enige samenhang kan worden, maar dan onderschatten we A.J. Hij is in de laatste jaren gegroeid als songwriter en heeft duidelijk zijn eigen weg gevonden, getuige twaalf sterke songs en dito uitvoering. Hoewel door de jaren vergelijkingen met zijn vader onvermijdelijk geworden zijn, zoals blijkt uit de meer koele, jazzy - achtige nummers als "Make It Work" en "Call Of Love" of wat dat betreft, in de onstuimige refreinen van "Rollin' On", een co - schrijven met Leon Russell, brengen veel van zijn liedjes, zoals "Always and Evermore" en "What Is Love" meer voor de hand liggende vergelijkingen met Paul McCartney. Hoewel de meeste songs op eenvoudige wijze aan de man worden gebracht, toont A.J. Croce door dit bijzondere project zeer ambitieus te zijn en laat daarbij wederom zijn veelzijdige kant als doorleefd zanger en pianospeler horen.