Post Description

Willy Alberti (echte naam Carel Verbrugge) (Amsterdam, 14 oktober 1926 - aldaar, 18 februari 1985) was een Nederlands zanger, acteur en televisiepresentator. Alberti was het derde kind in een gezin van acht kinderen van vader Jacobus Willem Verbrugge (geboren 11 mei 1901) en moeder Sophia Jacoba van Musscher (23 augustus 1901) die op 26 oktober 1921 te Amsterdam waren getrouwd. Alberti werd geboren in de Konijnenstraat in de Jordaan. In 1931, vijf jaar oud, begon Carel Verbrugge met zingen op straathoeken, soms alleen en soms samen met zijn neef Jantje van Musscher, die later bekend zou worden als Johnny Jordaan. Ook op nationale feestdagen en vooral op het Leidse- of Rembrandtplein en de Passage op het Damrak bij C&A waren zijn lievelingsplekjes waar hij liedjes zong van onder andere Willy Derby, die duidelijk zijn voorkeur hadden. Op deze manier verdienden zij wat centen bij elkaar voor de huishoudpot en een gering bedrag voor zichzelf. Rond die tijd nam hij zijn artiestennaam Willy Alberti aan. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog maakte hij zijn eerste plaat onder de naam "Willy Alberti Tenore Napolitano". Ook was hij acteur in de vele volksstukken van onder andere Henvo (Henk Voogt) in de jaren veertig.

Willeke Alberti, eigenlijke naam Willy Albertina Verbrugge, (Amsterdam, 3 februari 1945) is een Nederlands zangeres en actrice. Ze is een dochter van Carel Verbrugge, beter bekend als de zanger Willy Alberti. Op 11-jarige leeftijd debuteerde Alberti in de musical Duel om Barbara. Haar eerste plaatje dateerde uit 1958, Zeg pappie ik wilde u vragen. Alberti zong daarop een duet met haar vader. In 1963 verscheenhaar eerste hit: Spiegelbeeld, goed voor een gouden plaat. Dit nummer is een bewerking van Tender years van George Jones. In de jaren zestig was Alberti vooral bekend als zangeres. Ze scoorde hits als Mijn Dagboek en De winter was lang. Het laatstgenoemde liedje stond één week op nummer 1 in juni 1964. Morgen ben ik de bruid, uit 1965, kan autobiografisch genoemd worden.
Van 1965 tot 1969 had zij samen met haar vader een eigen televisieshow. In 1970 speelde Alberti een rol in de televisieserie De kleine waarheid, een succesvolle Nederlandse productie van regisseur Willy van Hemert. Zij speelde een hoofdrol in de film Oom Ferdinand en de toverdrank en de titelrol in de speelfilm Rooie Sien (1975). Daarin zingt ze o.a. Telkens weer. Nadat zij een aantal jaren uit de schijnwerpers was, keerde Alberti in 1987 terug, en opnieuw werden haar platen met goud bekroond. Een hit uit deze tijd was Samen zijn, een liedje uit de kinderserie Pompy de Robodoll. Ook verscheen Alberti weer op televisie en had zij een eigen theaterprogramma. Alberti werkte samen met onder andere Paul de Leeuw, André van Duin en Jos Brink. Alberti deed in 1994 mee met het Eurovisiesongfestival, met het lied Waar is de zon. Ze eindigde zo laag, dat Nederland het jaar daarop alleen mocht toekijken.
In 2004-2005 toerde Alberti met Jos Brink in de musical Hello Dolly door Vlaanderen en Nederland. In hetzelfde jaar kreeg ze de Radio 2 zendprijs uitgereikt in theater Carré.

In deze spot nummers van hun als zang duo, maar ook van beide solo nummers.

12 nummers zijn 128, 160 en 192 kbps. Rest 320.